Joachim Loew

Joachim Loew, noszący pieszczotliwy przydomek "Jogi" stał się najważniejszą postacią w niemieckim futbolu dość niespodziewanie. Piłkarzem był solidnym, choć nigdy nie osiągnął oszałamiających sukcesów.

Jako trener również nie prowadził znaczących zespołów. Jego awans na stanowisko trenera reprezentacji Niemiec z 2006 roku należy więc ocenić jako co najmniej niespodziewany. Młodego trenera bronią jednak wyniki. W 2008 roku jego drużyna sięgnęła po wicemistrzostwo Europy po finałowym meczu z Hiszpanią.

Piłkarska kariera Loewa rozpoczęła się w 1978 roku kiedy zaczął występy w drugoligowym SC Freiburg. W klubie tym pojawiał się zresztą jeszcze dwukrotnie, a w międzyczasie grał także w pierwszoligowym VfB Stuttgart (tylko cztery występy w jedynym spędzonym w tym klubie sezonie) oraz Eintrachcie Frankfurt, gdzie jako napastnik strzelił 5 goli w 24 meczach.

W latach 1982 - 1984 w barwach Freiburga zdobył 25 goli w 65 meczach. W kolejnym sezonie bronił już barw Karlsruher SC, tam spisywał się jednak słabo, w 24 meczach zdobywając zaledwie dwa gole. Na piłkarską emeryturę Loew pojechał do Szwajcarii, gdzie bronił barw FC Schaffhausen i FC Winterthur.

W tym ostatnim klubie był grającym trenerem, tak też rozpoczęła się jego kariera w tym zawodzie. Podobną rolę pełnił później w FC Frauenfeld. W roku 1995 Loew został asystentem trenera VfB Stuttgart, Rolfa Fringera. Kiedy Fringer otrzymał propozycję objęcia posady trenera kadry Szwajcarii, Loew pełnił rolę tymczasowego pierwszego trenera zespołu, a dzięki dobrym wynikom zespołu w końcu stałym pierwszym trenerem.

Loew wykreował znakomite trio VfB, które decydowało o obliczu zespołu. SKładali się na nie Bułgar Krasimir Bałakow, Giovane Elber oraz Fredi Bobic. Zespół doszedł do finału Pucharu Niemiec, W następnym roku Stuttgart, pod wodzą Loewa, awansował do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie uległ Chelsea 0:1.

W 1998 roku Loew opuścił Stuttgart i został trenerem Fenerbahce Stambuł. Rok później objął Karlsruher SC, ale klub spadł z drugiej do trzeciej klasy rozgrywkowej i trener został zwolniony. Od grudnia 2000 roku do marca 2001 Loew znów pracował w Turcji, jednak nie osiągnął sukcesów z Adanasporem.

W październiku 2001 roku Loew został szkoleniowcem austriackiego FC Tirol Innsbruck i doprowadził ten zespół do Mistrzostwa Austrii w 2002 roku. W tym samym roku klub jednak zbankrutował i Loew znów stał się bezrobotny. Następnie pracował w Austrii Wiedeń, a w 2004 roku niespodziewanie został asystentem Juergena Klinsmanna - drugim trenerem reprezentacji Niemiec.

Obaj panowie poznali się wiele lat wcześniej w szkole trenerskiej i kiedy Klinsmann objął funkcję trenera reprezentacji Niemiec natychmiast zadzwonił do "Jogiego". Okazało się zresztą, że to Loew miał decydujący wpływ na taktykę reprezentacji Niemiec, Klinsmann ograniczał się raczej do koordynacji i motywacji, w czym był znakomity. Loew jest natomiast znacznie bardziej utalentowanym taktykiem, więc to on implementował pomysły Klinsmanna na grunt reprezentacji Niemiec.

12 lipca 2006 roku, tuż po decyzji Klinsmanna o nie przedłużaniu kontraktu z niemiecką federacją, Loew został mianowany pierwszym trenerem reprezentacji Niemiec. Podpisał kontrakt i natychmiast ogłosił, że ma zamiar kontynuować myśl szkoleniową "Klinsiego".

Eliminacje do Mistrzostw Europy Niemcy przeszli łatwo, choć zdarzyły się dwie duże wpadki - remis na Cyprze oraz porażka u siebie z Czechami aż 0:3. Udział w Euro 2008 zakończył się dla nich zdobyciem tytułu wicemistrzowskiego.

Joachim Loew preferuje taktykę 4-4-2 w wariancie z jednym ofensywnym i jednym defensywnym środkowym pomocnikiem. Taktyka ta znana jest już od czasów Klinsmanna i sprawdza się znakomicie - niemieccy piłkarze są do niej przyzwyczajeni.