Słowacja, z byłym już legionistą Janem Muchą w składzie, zadebiutowała na mistrzostwach świata. Za pierwszych w historii mundialowych zmagań rywali los przydzielił Słowakom piłkarzy Nowej Zelandii. Przeciwnik był więc jak najbardziej do ogrania. Skończyło się jednak remisem 1:1.

Zobacz zdjęcia z meczu

Odkąd w 1992 roku Słowacja znów stała się samodzielnym państwem, jej reprezentacji nie udawało się pomyślnie przebrnąć przez eliminacje do mistrzostw Europy, czy też świata. W RPA drużyna dowodzona przez Vladimira Weissa zalicza więc swój debiut na tak wielkiej imprezie.

Już w pierwszej połowie widać było, że Słowacy muszą zapłacić za to frycowe. Grali bojaźliwie i nie podejmowali ryzyka. Piłkarscy eksperci na faworyta spotkania wskazywali drużynę z Muchą w bramce, tymczasem optyczną przewagę osiągnęli gracze z Nowej Zelandii. Dobrze zorganizowany w defensywie zespół Weissa nie dał sobie jednak wbić gola i kiedy zawodnicy obu zespołów schodzili na przerwę, na tablicy widniał bezbramkowy remis.

A mogło być różnie, bo Nowa Zelandia zaczęła ataki już od pierwszego gwizdka sędziego. W 3. minucie z ponad 20 metrów uderzał Chris Killen, ale piłka przeleciała nad poprzeczką. Kolejny strzał tego samego piłkarza złapał Jan Mucha.

Groźnie było także w 10. minucie, kiedy zagotowało się pod bramką Muchy. Zamieszanie i... Durica w ostatniej chwili "zdjął" piłkę z głowy napastnika Nowej Zelandii. Słowacy nie potrafili odpowiedzieć tym samym. Co prawda w 22. minucie w polu karnym znalazł się Hamsik, który zdecydował się na strzał, ale było to bardzo niecelne uderzenie, które o kilka metrów minęło słupek bramki strzeżonej przez Pastona.

Słowacy przestali grać bojaźliwie dopiero po dwóch kwadransach. Tyle, że byli nieskuteczni. Gdyby Sestak wykończył celnym strzałem składną akcję dwójkową, jaką przeprowadził wspólnie z Weissem, byłoby 1:0. Albo nawet i wyżej, bo każde wyjście do piłki bramkarza Pastona powodowało żywsze bicie serca wśród kibiców z Nowej Zelandii. Bramkarz tej drużyny zdecydowanie nie był tego dnia w najwyższej formie - mijał się z piłką, kiksował, doprowadzając kolegów z drużyny do szewskiej pasji...

Jan Mucha nie miał z kolei za wiele do roboty. Gracze Nowej Zelandii kończyli swoje ataki przed polem karnym Słowaków. Ale w 38. minucie bramkarz Evertonu i zarazem były legionista musiał wykazać się nie lada refleksem, kiedy Smeltz z całej siły strzelił z 7 metrów.

Drugą część meczu Słowacy zaczęli odważniej. Prawdopodobnie w szatni powiedzieli sobie głośno i wyraźnie: panowie, nie ma się czego bać! Już trzy minuty po tym, jak sędzie wznowił grę, Mucha i spółka mieli szansę na gola, ale Skrtel sfaulował w polu karnym jednego z rywali. Dwie minuty później było już jednak 1:0! Robert Vittek strzałem głową pokonał Pastona i zdobył pierwszą, historyczną bramkę dla Słowacji na mistrzostwach świata. Wydaje się jednak, że gol padł z minimalnego spalonego, czego nie zauważył sędzia. Tym razem Paston choćby należał do najlepszych na świecie, byłby bez szans.

Od czasu strzelonej bramki Słowacy w zasadzie zamknęli rywali na ich połowie. Atakowali Sestak, Weiss, Hamsik i przede wszystkim Vittek, który zmarnował w 68. minucie stuprocentową okazję do zdobycia gola. Był to koronkowy przykład kontraktaku - Sestak idealnie wyłożył piłkę Vittkowi, który jednak źle przyjął piłkę i w sytuacji sam na sam z Pastonem fatalnie skiksował.

W ostatnich minutach napór obu drużyn nie był już tak duży wydawało się, że spotkanie zakończy się pierwszym, historycznym mundialowym zwycięstwem Słowacji. Ale nic z tego! Na zegarze mijała już trzecia minuta doliczonego czasu gry, kiedy Nowa Zelandia wyrównała. Winston Reid pokonał Jana Muchę strzałem głową. Po raz kolejny okazało się, że nie można wpadać w samozadowolenie i trzeba grać do końca. Prawda banalna, ale jak widać warto ją sobie powtarzać...

Przeczytaj zapis relacji na żywo z meczu Słowacji z Nową Zelandią

Mundialowy dzień na żywo - nadaje babol.pl

Czytaj pełną zapowiedź meczu

Słowacy liczą na pogodowy cud - on ma dać im Puchar Świata

Po meczu powiedzieli:

Ricki Herbert (trener reprezentacji Nowej Zelandii):
"Zdawaliśmy sobie sprawę, że premierowy mecz w tym turnieju może stanowić najlepszą okazję, by zaistnieć w nim, zdobyć jakieś punkty. Gdybyśmy przegrali, byłbym rozczarowany, bo zagraliśmy na miarę możliwości. Uważam, że zasłużyliśmy na remis, także dlatego, że nie poddaliśmy się po stracie gola. Jestem dumny ze swojej drużyny".

Vladimir Weiss (trener reprezentacji Słowacji):
"Ten remis to nasza sportowa tragedia. Byliśmy lepsi, ale zmarnowaliśmy okazje, by prowadzić wyżej niż 1:0. To, co wydarzyło się tuż przed końcowym gwizdkiem jest wpisane w futbol i zawód trenera. Trzeba nauczyć się z tym żyć. Może los się jeszcze kiedyś do nas uśmiechnie?".